თვითმფრინავში კინოს ყურება სახლისგან სრულიად განსხვავებული გამოცდილებაა. აქ არსად გეჩქარება, ტელეფონზე არ გეფანტება ყურადღება და ფილმს ყოველ ხუთ წუთში არ აპაუზებ. გაქვს რამდენიმე საათი ფრენის დრო, სავარძელი, ყურსასმენები და ეკრანი – ეს სრულიად საკმარისია კარგი ფილმის მშვიდად საყურებლად. დღესდღეობით თვითმფრინავში ფილმები ხელმისაწვდომია ბორტგასართობი სისტემის მეშვეობით, ასე რომ, წინასწარ არაფრის ჩამოტვირთვა არ გჭირდება. სწორედ ამიტომ, მგზავრობისას ხშირად ისეთ ფილმებს უყურებენ, რომლებზეც მიწაზე ყოფნისას ხელი არ მიუწვდებოდათ. ქვემოთ მოცემულია ათი ასეთი ფილმი.
„ლესი მოხატულ ბორცვებში“ 1951 წლის – ძალიან თბილი და ნელი ფილმია. ის არ არის გადატვირთული მოვლენებით და სწორედ ეს არის მისი პლუსი. ფრენისას იშვიათად გინდა რაიმე მკვეთრი ან ზედმეტად ხმაურიანი, აქ კი ყველაფერი მშვიდი და კეთილია. ერთგულების და გზის ისტორია კარგად ემთხვევა ფრენის შეგრძნებას, როდესაც უბრალოდ მიფრინავ და უყურებ, როგორ ვითარდება ყველაფერი.
„შურისძიების ველი“ 1950 წლის – კლასიკური ვესტერნია, რომლის ყურებაც ადვილია ნახევრად მძინარე მდგომარეობაშიც კი. მასში გასაგები კონფლიქტი, დასამახსოვრებელი პერსონაჟები და დაძაბულობის საჭირო დონეა. ასეთი ფილმის ჩართვა მოსახერხებელია გზაში onboard entertainment system-ის (ბორტგასართობი სისტემა) მეშვეობით, ის ინარჩუნებს ინტერესს, მაგრამ არ მოითხოვს მუდმივ კონცენტრაციას.
„პეტრე პირველი“ 1937 წლის – კარგი ვარიანტია ხანგრძლივი ფრენისთვის. ამ ფილმს იშვიათად რთავენ სპონტანურად, უფრო ხშირად მას მოგვიანებითთვის ინახავენ მასშტაბისა და ხანგრძლივობის გამო. თვითმფრინავში კი მისთვის საჭირო დრო ჩნდება. ისტორია ნელა ვითარდება და ამის გამო მისი ყურება გზაში განსაკუთრებით მოსახერხებელია.
„ახალგაზრდა გვარდია“, პირველი და მეორე ნაწილები 1948 წლის, მათთვისაა, ვინც გზაში სერიოზულ და დაფიქრებულ ფილმებს ამჯობინებს. ისინი ყურადღებას მოითხოვენ, მაგრამ თვითმფრინავში სწორედ არის შესაძლებლობა მშვიდად კონცენტრირდე. როდესაც ირგვლივ სიჩუმეა და ყურადღების მინიმალური გამფანტველი ფაქტორებია, ასეთი სურათები უფრო ღრმად აღიქმება, განსაკუთრებით თუ მათ ბორტზე მულტიმედიის საშუალებით უყურებთ.
„პიკის ბრძანებით“ 1938 წლის – კარგი არჩევანია, თუ რაიმე მარტივი და ნაცნობი გინდა. ეს ზღაპარია, რომლის ყურებაც სასიამოვნოა ზედმეტი ფიქრების გარეშე. განსაკუთრებით კარგია მისი ჩართვა საღამოს, როდესაც სალონში ჩამქრალი შუქია და უკვე ცოტა გეძინება.
„უკვდავი კაშჩეი“ 1944 წლის – ატმოსფერული ფილმია ზღაპრული და ოდნავ პირქუში განწყობით. ის შესანიშნავად შეეფერება ღამის რეისებს. აქ არ არის აჩქარება და ამის გამო ფილმი კარგად ერგება ფრენის რიტმს.
„მალტის შევარდენი“ 1941 წლის – კლასიკური დეტექტივია, რომელიც ექშენზე კი არა, დიალოგებსა და პერსონაჟებზეა დაფუძნებული. მისი ყურება მოსახერხებელია თვითმფრინავში. სიუჟეტი თანდათან ვითარდება და ინტერესი ბოლომდე არ ქრება. ასეთი ვიდეოკონტენტი თვითმფრინავში კარგად მიდის, როდესაც უბრალოდ გინდა ისტორიას მიჰყვე, დაძაბვის გარეშე.
„ჰამლეტი“ 1948 წლის – ფილმი მათთვის, ვისაც ფრენის დროის სასარგებლოდ გატარება სურს. სახლში მისი ყურება ხშირად რთულია ყურადღების გამფანტველი წვრილმანების გამო, თვითმფრინავში კი ის ბევრად უკეთ აღიქმება. ეს ფილმია მშვიდი და დაფიქრებული ყურებისთვის.
„რობინ ჰუდის თავგადასავლები“ 1938 წლის – უფრო მსუბუქი და დინამიური ვარიანტია. ფილმში ბევრი მოძრაობა, იუმორი და თავგადასავალია. ის კარგად აუმჯობესებს განწყობას და შესანიშნავად შეეფერება ფრენის შუა ნაწილს, როდესაც უკვე ცოტა დაიღალე უბრალოდ ჯდომით და გინდა რაიმე ენერგიული ბორტზე არსებული მედიათეკიდან.
„ვოლგა-ვოლგა“ 1938 წლის – იდეალური ფილმია ფრენისთვის სიმსუბუქის მისაცემად. მუსიკა, იუმორი და ძალიან ცნობადი ატმოსფერო მას შესანიშნავ არჩევანს ხდის გზისთვის. ასეთი ფილმის ყურება სასიამოვნოა დაძაბვის გარეშე, უბრალოდ დასვენებითა და ღიმილით, განსაკუთრებით თუ დღისით მიფრინავთ.
ყველა ამ ფილმს აერთიანებს ის, რომ ისინი კარგად შეეფერება სწორედ გზას. ისინი არ გადატვირთავენ, მაგრამ არც ცარიელი არ გეჩვენება. რთავ ფილმს ბორტზე არსებული გასართობი სისტემის მეშვეობით, იკეთებ ყურსასმენებს, მოკალათდები კომფორტულად და რაღაც მომენტში ხვდები, რომ თვითმფრინავი უკვე დაშვებაზე მიდის, დრო კი სრულიად შეუმჩნევლად გავიდა.