არც ისე დიდი ხნის წინ, სავარძლის საზურგეში ჩაშენებული ეკრანი თანამედროვე შორ მანძილზე მფრინავი თვითმფრინავის თითქმის სავალდებულო ატრიბუტად ითვლებოდა. დღეს მიდგომა იცვლება. მგზავრი უკვე ბორტზე ადის საკუთარი ეკრანით — სმარტფონით, პლანშეტით ან ლეპტოპით — და სულ უფრო ხშირად სწორედ ის ხდება მთავარი მოწყობილობა ფრენის დროს გასართობად.
ავიაციაში ეს მიდგომა ცნობილია როგორც Bring Your Own Device, ანუ BYOD — „გამოიყენე საკუთარი მოწყობილობა“. სავარძელში ცალკე დისპლეის ნაცვლად, მგზავრი უერთდება ბორტზე არსებულ Wi-Fi ქსელს და ბრაუზერის საშუალებით ხსნის ავიაკომპანიის მულტიმედიურ პორტალს. იქ შეიძლება ხელმისაწვდომი იყოს ფილმები, სერიალები, მუსიკა, წიგნები, ფრენის შესახებ ინფორმაცია და დამატებითი სერვისები.
მთავარი უპირატესობა მგზავრისთვის — ნაცნობი ციფრული გარემოა. არ უწევს უცნობი მულტიმედიური სისტემის ინტერფეისის გარკვევა ან ჩაშენებული ეკრანის გამოყენება, რომელიც შეიძლება საგრძნობლად ჩამოუვარდებოდეს თანამედროვე პლანშეტს ან სმარტფონს. საკუთარი მოწყობილობა უკვე მფლობელზეა მორგებული: ნაცნობია სიკაშკაშე, მართვა, ტექსტის ზომა, ყურსასმენები და სხვა პარამეტრები.
გარდა ამისა, მობილური ელექტრონიკა განახლდება ბევრად უფრო სწრაფად, ვიდრე საავიაციო მოწყობილობა. თვითმფრინავს შეუძლია ათწლეულების განმავლობაში ექსპლუატაცია, ხოლო სმარტფონებისა და პლანშეტების თაობები ერთმანეთს ყოველ რამდენიმე წელიწადში ცვლის. ამიტომ, მოწყობილობა, რომელსაც მგზავრი თან ატარებს, ხშირად უფრო სწრაფი და ტექნოლოგიური აღმოჩნდება, ვიდრე სალონში რამდენიმე წლის წინ დაყენებული დისპლეი.
სწორედ ასეთი მოდელის გარშემო შენდება თანამედროვე ბორტზე არსებული მულტიმედიური გადაწყვეტილებები. მაგალითად, რუსული IT-კომპანია „ობლაკო“ ავითარებს Wi-Fly პლატფორმას სამგზავრო ტრანსპორტისთვის. სისტემა ბორტზე ქმნის ლოკალურ Wi-Fi ქსელს, რომელსაც მგზავრი უერთებს საკუთარ სმარტფონს, პლანშეტს ან ლეპტოპს და ბრაუზერის საშუალებით იღებს წვდომას მულტიმედიურ კონტენტსა და სერვისებზე. თავად ბორტზე არსებული პორტალის მუშაობისთვის თვითმფრინავის მუდმივი ინტერნეტთან კავშირი საჭირო არ არის: კონტენტი და ძირითადი ფუნქციონალი უშუალოდ ბორტზე არსებულ სერვერზეა განთავსებული.
ასეთი მიდგომა საშუალებას იძლევა მგზავრის პირადი მოწყობილობა გადააქციოს არა უბრალოდ ფილმის საყურებელ ეკრანად, არამედ ავიაკომპანიასთან ურთიერთქმედების ინტერფეისად. ბორტზე არსებული პორტალის საშუალებით შესაძლებელია ფრენის შესახებ ინფორმაციის, გასართობი კონტენტისა და დამატებითი სერვისების მიწოდება. „ობლაკოს“ გადაწყვეტილებებში, მაგალითად, გათვალისწინებულია ვიდეო და აუდიო კონტენტი, ფრენის ინტერაქტიული რუკა და საქონლის, საკვების ან სასმელის შეკვეთის შესაძლებლობები.
ავიაკომპანიებისთვის BYOD-ის უპირატესობები დაკავშირებულია არა მხოლოდ მგზავრების მოხერხებულობასთან. კლასიკური ჩაშენებული გასართობი სისტემა — ეს არ არის მხოლოდ დისპლეები. ის მოიცავს გაყვანილობას, მართვის ბლოკებს, სერვერულ მოწყობილობებს და სხვა კომპონენტებს, რომლებიც საჭიროა დასაყენებლად, მოსამსახურებლად და დროთა განმავლობაში მოდერნიზაციისთვის.
რაც უფრო ნაკლები ასეთი მოწყობილობის განთავსებაა საჭირო უშუალოდ სამგზავრო სავარძლებში, მით უფრო მარტივი შეიძლება იყოს სალონის ინფრასტრუქტურა. გარდა ამისა, ციფრული სერვისის პროგრამული ნაწილის განვითარება შესაძლებელია ათობით ან ასობით ფიზიკური დისპლეის შეცვლის გარეშე: ინტერფეისის განახლება, კონტენტის დამატება და ახალი სერვისების დაკავშირება.
საბოლოო ჯამში, BYOD ცვლის ბორტზე გართობის მიდგომას. ავიაკომპანიებს შეუძლიათ ფოკუსირება მოახდინონ არა იმდენად სავარძელში მორიგი ეკრანის დაყენებაზე, არამედ იმაზე, თუ რას ნახავს მგზავრი საკუთარ მოწყობილობაზე და რა სერვისების მიღებას შეძლებს მისი საშუალებით.
და თუ ადრე თვითმფრინავის აღჭურვილობის ნაწილი აუცილებლად უნდა ყოფილიყო ეკრანი, ახლა სულ უფრო ხშირად საკმარისია მგზავრის ჯიბეში უკვე არსებული მოწყობილობის გარშემო სრულფასოვანი ციფრული გარემოს შექმნა. სწორედ ამ ამოცანას წყვეტენ ისეთი პლატფორმები, როგორიცაა Wi-Fly: ეკრანი თან მოაქვს მგზავრს, ხოლო ავიაკომპანია მას აწვდის კონტენტს და სერვისს.